dzieciak


dzieciak
1) Chłopiec lub młody mężczyzna
Eng. A boy or young man
2) Dorosły, który zachowuje się w sposób nierozsąny lub niedojrzały
Eng. An adult who is unreasonable and immature

Słownik Polskiego slangu. . 2012.

Look at other dictionaries:

  • dzieciak — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż IIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} nieco nacechowane emocjonalnie (pozytywnie, niekiedy negatywnie) określenie dziecka : {{/stl 7}}{{stl 10}}Miły, nieznośny, rozgrymaszony dzieciak.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dzieciak — m III, DB. a, N. dzieciakkiem; lm MB. dzieciakki, D. dzieciakków «z odcieniem rubaszności, pieszczotliwości lub lekceważenia o dziecku» Nieznośny, rozkapryszony, rozwrzeszczany dzieciak. Uciszać, poskramiać dzieciaki. przen. «człowiek dorosły… …   Słownik języka polskiego

  • dzieciak — Zrobić, machnąć, zmajstrować komuś dzieciaka zob. zrobić 9 …   Słownik frazeologiczny

  • używanie — pot. Mieć używanie «mieć uciechę, przyjemność»: – Pięknie jest – powiedział kierownik i nie wiadomo, rozmarzył się czy tylko wspominał. – Gorąco cały dzień, w nocy można się kąpać. Dzieciak by używanie miał, ciepła woda, piach... Zdrowo dla… …   Słownik frazeologiczny

  • żelazo — Ktoś, coś jest (jak) z żelaza, jak żelazo «ktoś jest bardzo silny, zdrowy; coś jest bardzo mocne, trwałe, wytrzymałe na urazy»: Też nie bardzo lubię jak chłop się maże. Chłop powinien być jak z żelaza, a nie żeby się od razu poryczeć jak dzieciak …   Słownik frazeologiczny

  • żyłka — Każda żyłka w kimś się trzęsie «ktoś jest bardzo zdenerwowany, nie może się opanować»: Taki jakiś strasznie nerwowy z niego dzieciak. Dosłownie każda żyłka się w nim trzęsie, jak tylko zwrócić mu o byle co uwagę. Roz bezp 2001 …   Słownik frazeologiczny

  • chłop — m IV, DB. a, C. u, Ms. chłoppie; lm DB. ów 1. lm M. ci i «drobny rolnik, najczęściej prowadzący samodzielną gospodarkę» Chłop małorolny. Chłopi pańszczyźniani. Chłop spółdzielca. Uwłaszczenie chłopów. Rządy robotników i chłopów. Ch …   Słownik języka polskiego

  • flejtuchowaty — flejtuchowatyaci «brudny, niechlujny, nieporządny, niedbały; zachowujący się jak flejtuch» Flejtuchowaty dzieciak. Flejtuchowate mieszkanie …   Słownik języka polskiego

  • krzykliwy — 1. krzykliwywi «skłonny do krzyku; hałaśliwy, wrzaskliwy, głośny» Krzykliwa rozmowa. Krzykliwy dzieciak. 2. «zwracający uwagę zwykle jaskrawością, złym doborem barw, ekscentrycznością» Krzykliwy krawat. Krzykliwe zestawienie kolorów. 3. zool.… …   Słownik języka polskiego

  • rozryczeć się — dk VIIb, rozryczeć sięczę się, rozryczeć sięczysz się, rozryczeć sięrycz się, rozryczeć sięczał się, rozryczeć sięczeli się 1. «o niektórych zwierzętach: zacząć ryczeć głośno, przeciągle» Bydło się rozryczało. przen. Rozryczały się syreny… …   Słownik języka polskiego